tamilkurinji logo


 

மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்.,




மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்.

First Published : Monday , 29th December 2008 05:35:22 AM
Last Updated : Wednesday , 31st December 1969 05:00:00 PM




Warning: Division by zero in /home/content/14/7948114/html/tamilkurinji/Ilakkyam_details.php on line 303

மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்.,                வசந்த் இருந்த இடத்திலிருந்து திரும்பிப் பார்த்தான். உமா சமையலரையில் சமையல்க்காரனை அதிகாரம் செய்து கொண்டிருந்தாள். அவள் இப்போதைக்கு வரமாட்டாள் என்பதை உறுதி செய்து கொண்டு அந்தக்கடிதத்தை மீண்டும் படிக்கத்தொடங்கினான்.

அன்புள்ள வசந்த்க்கு,

                              மிகமிக நீண்ட இடைவெளிக்குப் பிறகு இந்தக் கடிதத்தை எழுதுகிறேன். நான் இதைக் கடிதமாகத்தான் எழுத நினைத்தேன். ஆனால் ஏதோ கதைபோல் நீண்டுவிட்டது. உங்களுக்கு நமது கல்லூரிகால வாழ்க்கை நினைவிருக்கிறதா? அது தான் எவ்வளவு இனிமையானது.

               கவலை என்பதே இல்லாமல் கடற்கரையில், குறுமணலில் கால்கள் பதியப் பதிய நடந்ததும், கடலலையின் இறைச்சலையும் மிஞ்சி நடந்தால் சிரிப்பு, பார்த்தால் சிரிப்பு, பேசினால் சிரிப்பு என்று சிரிப்பாய்ச் சிரித்ததும். மனம் முழுவதும் மகிழ்வாய், வெண் மேகத்தை விட மிருதுவாய் கற்பனை இறக்கை கட்டிக்கொண்டு உயரே உயரே பறந்ததும் மறந்து விடக்கூடியதா?

               அந்த வசந்த காலம் மீண்டும் வருமா என்று மனம்தான் என்னமாய் ஏங்குகிறது. எனக்கு எங்கோ ஒரு ருஷ்ய நாவலில் படித்த வரிகள்தான் நினைவில் வருகிறது. 'மகிழ்ச்சி நிறைந்த ஆண்டுகளும், இன்ப நாட்களும் வசந்தகால வெள்ளம் போல் பாய்ந்து மறைந்தன' இது எத்தனை சத்தியமான வார்த்தை.

               நமக்குள் இருந்தது காதலா? அல்லது சிநேகமா? என்பதைப் பிரித்துணர்வதற்கு முன்பே காலம் நம்மை பிரித்து விட்டது கொடுமைதான்.

               ஒரு நாள் மாலைப் பொழுதில் கடற்கரையில் சீரழிந்து கொண்டிருக்கும் இந்த சமூகத்தையும் மனிதர்களையும் பார்த்து மனம் வெதும்பி நான் வரதட்சனை கொடுக்க மாட்டேன் என்றும், நீங்கள்வரதட்சணை வாங்க மாட்டேன் என்றும், ஒரு நல்ல இலக்கிய வாதியாக உருவாகி இருளடைந்து கொண்டிருக்கும் இந்த சமுகத்திற்கு என்கதைகளால் வெளிச்சம் கொடுப்பேன் என்றும் சபதம் செய்தோமே நினைவிருக்கிறதா?

               வசந்த் என்னால் எடுத்த சபதத்தை நிறைவேற்ற முடியவில்லை. முதலில் நானும் பிடிவாதமாகத் தான் இருந்தேன். ஆனால் 'மதுமிதா நீ உன் பிடிவாதத்தை விட்டுவிட்டு கல்யாணம் பண்ணிக்கலேனா என்னை உயிரோடு பார்க்க முடியாது' என்ற அப்பாவின் மிரட்டலுக்கு எனது சபதத்தை பலி கொடுத்தேன்.

               எனக்கு இருந்த ஒரே ஆதரவு, உறவு அப்பா மட்டும்தான்.அவரை இழக்க நான் தயாராயில்லை. விளைவு ஒரு சந்தேக நோய்பிடித்தவனை கட்டுக் கட்டாய் பணமும், பவுனும் கொடுத்து எனக்குக் கணவனாக்கினார்.

               தலைவாரிக் கொண்டால் சந்தேகம், நல்லதாய் புடவை உடுத்திக்கொண்டால் சந்தேகம் என்று எதற்கெடுத்தாலும் சந்தேகப்படும் கணவன். எனக்கு வாய்த்த மாமியார் அவனுக்கும் ஒரு படி மேலே போய்விடுவாள்.

               அவர்களுக்கு என் சம்பளம் தேவை. ஆனால் உடன் வேலை பார்க்கும் எந்த ஆணுடனும் பேசிவிடக் கூடாது. எதேச்சையாகப் பார்த்தால் கூட முகத்தைத் திருப்பிக்கொள்ள வேண்டும். தவறிப் பேசிவிட்டால் 'என்னடி அவன்ட்ட பல்லைக் காட்டற. உன்னை படுக்கக் கூப்பிட்டானா?' என்று சர்வ சாதாரணமாய்க் கேட்கும் மாமியார்.

               நெஞ்சைக் கீறுவது போல் எத்தனை கூர்மையான வார்த்தை. எவ்வளவு கேவலமான வக்கிரமான மனிதர்கள்.

               இவர்களிடமிருந்து எப்படித் தப்புவது என்று தெரியாமல் தவித்த போது, இதையெல்லாம் எப்படியோ கேள்விப்பட்ட அப்பா மனமடைந்து அந்தக் கவலையிலேயே இறந்து போனார். அதன் பிறகு அந்த மனித மிருகங்களிடமிருந்து பிரிந்து விட்டேன். இப்பொழுது தனியாய் சுதந்திரமாய் வாழ்கிறேன்.

               வசந்த் நீங்கள் உங்கள் சபத்தை நிறைவேற்றி விட்டீர்கள்.உங்களது ஒவ்வொரு கதையும் வரதட்சணை வாங்குபவர்களுக்கும், சாதி மதம் பாராட்டுபவர்களுக்கும் சரியான சாட்டையடி. ஏன் என்னையே எடுத்துக் கொள்ளுங்கள் என் கணவனின் சித்தரவதைகளிலிருந்து மீண்டு, விவாகரத்து வாங்குமளவுக்கு எனக்குத் தைரியம் கொடுத்தது உங்கள் கதைகள்தான்.

               வசந்த் நான் உங்களை நேரில் சந்திக்க வேண்டும். உங்களோடு நிறைய...நிறைய பேசவேண்டும். நான் பட்ட சித்திரவதைகளையெல்லாம் கூறி அழவேண்டு்ம் நாம் மீண்டும் நல்ல நண்பர்களாக இருப்போம்..

                                                                              உங்கள் பதிலுக்காக ஆவலுடன் காத்திருக்கும்,

                                                                                                              மதுமிதா.

               வசந்த் கடிதத்தை மடித்தான் நீண்ட பெருமூச்சொன்றை வெளிவிட்டான். 'என்னை மன்னிச்சிடு மது. நானும் கூட அன்றைக்கு எடுத்த சபதத்துல தோற்றுவிட்டேன். நீயாவது விடுதலை வாங்கி சுதந்திரப் பறவையாகிவிட்டாய் ஆனால் எனக்கு மட்டும் விடுதலையே கிடையாது மது.

               ஏன்னா? இது எனக்கு நானே போட்டுக்கொண்ட விலங்கு. இந்த அடிமைத் தனத்திலேயே நான் சுகம்கண்டு விட்டேன். இனிமே என்னால இந்த விலங்கை உடைத்துக் கெர்ண்டு வெளிவர முடியாது. நான் எழுதுகிற கதையெல்லாம் வெறும் வேஷம். அதைக் கலைச்சிட்டுப் பார்த்தா நான் ரொம்ப அசிங்கமாத் தெரிவேன்.

               என்னோடஅசிங்கமான வாழ்க்கைய மறைக்கிறதுக்கு நான் எழுத்தாளன்கற போர்வைய போர்த்திக்கிட்டேன். நான் பணத்துக்காகவோ, கொள்கைக்காகவோ எழுதலை. வெறும் புகழுக்காகவும், பொழுது போவதற்காகவும் தான் எழுதுகிறேன்.

               நான் கதை, இலக்கியம்னு அலைந்து கொண்டிருந்தப்போ, கார்டிரைவரோடு உடம்பு கொழுப்பெடுத்து ஓடிப் போன என் மாமன் மகள் உமாவை என் தலைல கட்டினாங்க. கார், பங்களா, பணம் இவையெல்லாம் கொடுத்த மயக்கத்தில நானும் அவளை மனைவியா ஏத்துக்கிட்டேன். கொள்கை, இலக்கியம், அது இதுனு நான் அலைஞ்சிருந்தா இந்த வசதியெல்லாம் நான் பார்த்திருக்க முடியாது.

               எவனோ ஒருத்தனோட ஓடிப்போனவ இப்ப என்னை சந்தேகமா பார்க்கிறா. எப்படியோ நீ எழுதின கடிதம் அவகண்ல படாம தப்பியிருக்கு.நான் உன்னை சந்திச்சு தொடர்பு வைத்துக் கொண்டேன்னா இந்த வசதிய எல்லாம் இழக்க வேண்டி வரும். ஸாரி மது நான் அதுக்கு தயாராய் இல்லை..'

               "என்ன செய்றீங்க?" என்ற மனைவியின் குரல் அருகாமையில் கேட்டதும் திடுக்கிட்டு சிந்தனை கலைந்தான்.

               "இல்லை....வந்து.....சும்மா கதை எழுதினேன்"

               "நீங்க கதை எழுதிக் கிழிச்சது போதும். நான் ஷாப்பிங் போகனும் டிரைவர் வரல போய்க் காரை ரெடி பண்ணுங்க" உத்தரவிட்டு விட்டு அவள் நகர்ந்ததும் அந்தக் கடிதத்தைக் கிழித்து குப்பைக் கூடையில் போட்டான்.

               கண்ணாடியில் அசடு வழியும் முகத்தை ஒரு முறை பார்த்துக் கொண்டான்.லேசாய் மீசையை தடவிவிட்டுக் கொண்டு காரை எடுக்க ஓடினான்.



    Tags :    
மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்., மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்., மன்னித்து விடு மதுமிதா. - இளங்கம்பன்.,
Potato Capsicum Green Peas Curry சென்னை காரக்குழம்பு Kathirikai varuval
 ' பாவிகள்!' சு.செந்தில்ராஜ் ஆசிரியர், தமிழ்குறிஞ்சி.
ஆதவன்  மேற்கில்  மறைந்து  கொண்டிருந்தான்.  டிசம்பர்  மாதத்துக்  குளிர்  சில்லென்று  இறங்கிக்  கொண்டிருந்து.  நான்  அந்தக்  குளக்கரையின்  மீது  நடந்து  கொண்டிருந்தேன்.  குளிர்  கலந்த  காற்று  மென்மையாய்  முகத்தை  வருடிச்  சென்றது.இடது  பக்கம்  குளத்து  நீர்  சலசலத்தது.  வலது  பக்கம்  கண்ணுக்கெட்டிய

மேலும்...

 சார்! கார்த்துடைக்கனுமா?
உடல் முழுக்க வியர்வையுடனும், நெஞ்சு நிறைய வெப்பத்துடனும், தன் இயலாமையால் எழுந்த கோபம், ஆத்திரம், கவலை, பயம் என உணர்ச்சிகளின் கலவையாய் வீட்டினுள் நுழைந்தான் முரளி. சமீபத்தில் ஒரு அரசு நிறுவனத்திலிருந்து ஓய்வு பெற்று விட்ட அப்பா ஈசிச் சேரில் கண் மூடிச்

மேலும்...

 மலரும் முள்ளாகும்
எல்லாம் முடிந்து விட்டது. அவள் பிரிந்து விட்டாள். கோர்ட் பிரித்து விட்டது. அவள் பிரிந்ததைப் பற்றிக் கூட அவன் கவலைப்படவில்லை. ஆனால் அதற்காக அவள் எப்படியெல்லாம் பொய் சொன்னாள்? என்னென்ன பழியையெல்லாம் அவன் மீது சுமத்தினாள்? அதைத்தான் அவனால் தாங்க முடியவில்லை.

மேலும்...

 கைக்காசு,,,-விமலன்
  , எந்தப் பக்கம் கையை விட்டபோதிலும் அவரது உடம்பிலிருந்து ரூபாயை எடுத்து விடுகிறார். விட்டால் எட்டு திசகளிலும் இருந்து எடுப்பார் போலிருக்கிறது. வலதுபக்கம் கையைவிடுகிறார். மடித்து கட்டப்பட்டிருந்த கட்டம் போட்ட லுங்கியை மீறி வெளித் தெரிந்த அண்டர்வேர் பாக்கெட்டிலிருந்து ரூபாயை எடுக்கிறார்.

மேலும்...

 
பிற செய்திகள்

மேலும்...

Comments
Reply Message

Post Your Comments
Name*
Email ID *
* தமிழ் எழுத்துக்கள் இந்தப்பெட்டியில் தோன்றும் (உம்) அம்மா

Match any where Exact Match


















மகளிர்

























Home News Cinema Gallery Privacy Policy Contact us Free Ads
சற்று முன் தமிழகம் இந்தியா உலகம் வர்த்தகம் விளையாட்டு சினிமா
Copyright © 2010 Indianinfotech.in